Unutulmaz.Unutulamaz...
10/11/2008
yaşı 20 idi yoktu bir yüreği sevemezdi kimseyi.Adı gibi nazlıydı zordu kişiliği. Sebebide çocukluğundan gelmeydi.
endamlı bakışları ardından süzerdi herkesi, kibirlenirdi.Gene onun için normal bir gündü.
Herzaman takıldığı cafede arkadaşlarıyla oturuyordu. birden cafeye 3 kişi girdi. Normalde çok dikkatini çekmezdi.
Gençlerden birisi 22-23 yaşlarında uzun boylu dalgalı saçlı kirli sakallı esmer biriydi.
o sırada kulaklarında şu dizeler çınladı...
"Ne olur bir sabah kapım çalınsa
Açınca gülüsün içime dolsa
Belki bir meyhane biraz da raki
Sen türkü söylesen ben eslik etsem"
Aslında aşıktı... Yada aşık olmuştu. Kime? Hemde hiç tanımadığı sadece gördüğü sesini bile duymadığı birine..
Dayanamıyordu. Ve garson arkadaşına gitti rica Etti ve onun yerine 1 gün garson olcaktı...
Hemen o masaya gitti
"buyrun bir isteğiniz varmıydı?"
2 çay bir kola denildi.. Aman Allah'ım o ses o ses olamaz çocukluk aşkının unutamadığı aşkının buğranın sesiydi.
Dili tutuldu bakakaldı. Buğra tekrarladı 2 çay bir kola..Gene Nazlı tepki vermedi.Çocukluk arkadaşı yasemin geldi ve nazlıyı kolundan çekerek götürdü.
Buğra anlamamıştı... Belki o garson kızın çocukluk aşkı Nazlı olduğunu bilse boynuna sarılacaktı öpüp koklayacaktı.
Nazlı kendine gelmişti ve gitti Buğra'ya söyledi..ve hala benim aşkımsın dedi.
Buğranın gözleri doldu, yutkundu... Buğra kusra bakma hatırlayamadım dedi. Nasıl olurdu bal gibi hatırlıyordu.
Nazlı'da bunu biliyordu... Ve hiç ses etmedi ağlayarak cafeden çıktı eve ağlayarak gitti. 4 gün evden çıkmadı.
Yaseminde biliyordu Nazlı'nın huyunu rahatsız etmemişti.
Nazlı'nın kapısı çalındı. Nazlı açmak istiyordu ama açmıyordu... Dahada ısrar edince dayanamadı kapıya doğru yöneldi.
içinde bir heyecan bir hüzün vardı. kapıyı açtı ve kapıdaki yasemindi. üzgündü... Nazlıyla içeri geçtiler
Yasemin başladı anlatmaya...
"Buğranın son günleriymiş. Hastaymış. Artık o yok..."
Nazlı dona kaldı dünya etrafında dönüyor herşey donuk sadece Yaseminin son cümlesi "Artık o yok...Artık o yok..." kulaklarında çınlıyordu.
Yasemini Evden gönderdi... Nasılda söylemişti nasılda normal birşeymiş gibi...
Nazlı ağlamaya başladı öylesine ağladıki artık dermanı kalmamıştı...
Hemen ecza dolabına koştu nekadar hap var yok aldı ve buğrayı gördüğü o günü düşünerek teker teker içti.
Gözleri kapandı. üşümeye başladı artık herşeyin sonu geliyordu.. Artık Nazlıda yoktu..
Ertesi gün kapıda 2 kişi vardı Biri Yasemindi. peki diğeri kimdi?
kapıyı kimse açmadı yasemin onun içerde olduğunu biliyordu ve hala zili çalıyordu. tek çare kalmıştı. Yangın merdiveni..
Yanındaki kişiyle birlikte gittiler. eve girdiler salona doğru ilerlediler. Oda ne yasemin yatağının üstünde yatıyor elinde 1-2 tane hap yerde bir sürahi ve bardak..
Ne olmuştu burada. gitti Nazlıyı yokladı nabzı atmıyor nefes almıyordu.. yasemin anlamıştıki masum bir şakası en yakın arkadaşını öldürmüştü!
yanındaki genç Buğraydı... Yasemin sadece Nazlı'nın biraz üzülmesini istiyordu. çünki oda çok can yakmıştı. ama bilemezdi...
Buğra noluyor yasemin dedi. Ve koşarak nazlının yanına gitti, farketti...
Peki Cafede neden hatırlamadığını söylemişti; o heyecanla ne yapacağını bilememişti...
Yasemini nasıl buldu; Aynı cafeden
Neden 1 önceki gün yaseminle gitmemişti; Yapamadı Dayanamazdı çünkü oda hala nazlıyı seviyordu...
Aşk herkesi yakar ölene kadar beni yakmadı diyen kim vardırki şu dünyada?
Saygılarımla Okan V. Kemer
Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
hep senin izlerin var bende
18/9/2008
hep senin izlerin var bende
gözümün önü kararıyor
kalbimde sigaraya hasret acılarım var benim
alevlenmiş bir sevda bu artık su söndürmüyor
yokluğun var benim
umutlarım var benim küslüğüme dair
kanadı kırılmış kuş gibi çaresiz dakikalarım...
acıdan kuraklaşmış topraklarda adımlarım var benim
susamışım mutluluğa
bugün ölüme dair imzalarım var benim
nedemiş ey güzel şair
"Kaç bin yıldır yağmur akar gözlerimden
Yinede ıslanmadı bir tek gün bile kirpiklerim..."
bizimde o misal sevdalarımız var
telafisi zor olan hatalarımız..
Okan V. Kemer
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Tesadüfen
16/8/2008
yalnızLıga alısmaya basLadım son günlerde...
hersey neden uzak bana tanrım? benmiyim hep kanatan..? yoksa insanlar görmüyormu kalbmde acılan yaraları..
hic farkedilmedigini bLiorum..oysa benim
canım öyle cok acıyor ki,artık dayanmaya mecalim yok..
umutla baktığım hayatın gittikçe benden uzaklaştığını görüyorum
umudunu yitrmek üzere olan bi balina gibiyim intihara heran hazırım..
kıyılar çekiyor beni kendine yavaşça..
hiçbirşey düşünmek istemiyorum artık..
sadece çok uzağa gitmek,
herşeyden birazda olsa uzak olmak,
karamsarlığın sürüklediği o kıyılara vurmak istiyorum
sonuçları umrumda bile olmadan...
yalanlarla dolu bu hayatı yaşamaktansa, ölüm daha cezbedici geliyor
bir halat gibi çekiyor beni kendine..
bir yanım kurtulmak isterken bu halattan, bir yanım boşver bırak gitsin diyor!!
''kurtulupta ne yapacaksın? bu hayatta ne kalmış?
geriye dönde bir bak'' diyor.. yavaşça kafamı çevirip bir bakıyorum hayatıma..
umutlar solmuş... herşey yok oLmuş... yalan olmuş...
ve tekrar dönüyorum kendi karanLığıma ...
ama içimden bir ses; ''yapma! neden son bir umut olmasın?'' diyor.. her yeni umuttan sonra,
mutLaka hüznü tadıyorum
diye geciriyorum akLımdan..
ona bi anlıkda olsa karşı koymaya çalışıyorum.. o sesi ağır küfürlerle ört bas etmeye çalışıyorum.
''bırak beni gideceğim'' dediğim anda bir el uzanıyor.. bir ışık görüyorum, beni kendine ceken..
o kadar güzelki kendimi kaybediyorum ve o eLLeri tutmak istiyorum..
bana çok büyük bir sevgiyle sarılıyor,sevmeLisin diyor...hep sevmeLisin...
'oysa bütün sevgimi yitirmiştim ben hani??'içim kıpırdanıyor birden..
onu sevmek istiyorum..cok sevmek..öLüm yerine onu secmek istiyorum. halatların çözüldüğünü hissediyorum..
kollarının arasına alıp götürüyor beni hiç bilmediğim bir yere,bu yerde yalanlar yok..
herkes mutlu.. yaşama sevinci var..baska bir dünyada buluyorum kendimi. dönüp yüzüne bakıyorum
''herşeyin yalan olduğunu düşünüyordun
ama öyle değilmiş. bak bizler varız burda.. senin gibi düşünen güsel insanlar
der gbi bakıyor...'' sonra o asık suratımdaki ifadelerin birden tatlı gülücüklere dönüştüğünü
hissediyorum.. istiyorum ki hep onunLa kalayım..geriye dönmek,o karanLık dünyada ilerlemeyi düsünmek,
beni mahfediyor..korkuyorum birden.! kaybetme korkusu sarıyor ruhumu.. ya buLdugum huzur
kacıverirse ellerimn arasından
ya yine tükenirse umutlarım diye.. en cokta onu kaybetmekten korkuyorum.sonra birden sarıLıyorum ona..
içindeki o gizemli adamı hissediyorum.o vakit,
ruhum acıyla karısık bir mutluluk yaşıyor kendi içinde... daha sıkı sarılıyorum gercek oldugunu anlamak icin.
''sen benim en güzel hediyemsin'' diyorum.. sanki ona bakınca herseyi unutuyorum..
neden böyLe oLdum ben..? neden sanKi kendimi yıprattım,mahfettim..? diyorum..
''artık umut ve sevgi doluyum'' dedigim anda bir ses daha duyuyorum. uzaktan gelen ses yakınlasmaya baslıyor..
ve beni ondan ayırıp sürükleyp götürüyor.. dönmeLİsin diyor...
hayır gtmek istemiyorum..
korkuyorum...
o an bütün umutlar yeniden soluyor.. ve düsünüyorum,(..ruhum hic bu kadar acı cekmemişdi..)
beni seven kimse kalmadı diyorum kendime..
gözlerimi acıyorum birden.cevremde bana gülümseyen yüzler görüyorum.
anladım ki basladıgım yerdeyim..
sahte insanlarla yasamaya calısıcam yeniden...
anladım ki bu bi rüya ve sen beni hic bizaman cekip almıcaksın bu karanlık dünyadan..
yinede beklicem. o halatların beni kendine cekmesine izin vermicem..
içime bıraktıgın umut,hep sürücek... ve ben her yeni güne hicbisey olmamıs gibi devam edicem..
taa ki sen bana eLLerini yeniden uzatana kadar..
emel çavdarlıyiğit e aittir Sabişe yardımları için teşekkürler
Yorum (2) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
yapmayan şerefsiz olsun
16/8/2008
Feryatlarım hiç eksilmesin kulağından
ahdım işledi artık gönlüme ilmek ilmek
değer biçsin sana kansızlar
aldığın nefes soğuk girsin ciğerlerine artık
matemde yaşayasın artık
hiç gülmesin yüzün başın eğik kalsın
sen bana yaptın allahta sana yapsın
gün gelecek duyulacak intizarım
elbet kabul edilecek elbet..
yokluğunu umursamayacağım
önümde diz çökeceksin adını hatırlamayacağım
pişmanlığı sen yaşayacaksın bende yaptığın gibi ardından güleceğim
bunları söylüyorumda nasıl yapacağım
sensizliğine nasıl dayanacağım
söyle söyle... yapmazsam şerefsiz olacağım
Okan V. Kemer
Yorum (2) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
16/8/2008
ÖLE Bİ HAYAT İÇİNDEİM Kİİ HERKESN KENDİNİ DÜŞÜNDÜGÜ DOSTLUK KELİMESİNİN BİLİNMEDİĞİ BİR HAYAT HERSEY UNUTULMUS HİÇ KİMSENİN BİRBİRİNE GÜVENİ OLMAYAN HİÇ Bİ SEKİLDE GÜVENİLMEYEN Bİ HAYATTA YASAMAK O KADAR ZOR Kİ..
HAYAT DENE BU KELİME O KADAR ACIMASIZKİ İNSANLARA COK ACI CEKTİRİO BAZEN NE YASADIGINI BİLE BİLEMEZSİN SENİ YERİ GELİR GÜLDÜRÜ YERİ GELİNCEDE AGLATMAYII BİLİR, EVET BÖLE Bİ HAYATTA YASIORUZZ...
ADIM ATMAK ARTIK ZOR GELİYORDU YÜREGİME CAGRISTIRMIYORDU HİÇBİRŞEYİ ESKİSİ KADAR YAPTIGIM TEKSEY KARSIMDAKİNİ YANSITMAMDI OLANCASYLA KENDİMDEN DÖKÜLENLERDİ BEYAZ KAGIDA AKTARDIGIM SORGUSUZ SUALSİZ TAMAMDI HERSEY NEDE OLSA....
TEK BEKLEDİGİM GECENİN O SİYAHLIGIYDI HERSEYİ UNUTTURAN VE MASUM HANE KILAN O ZİFİRSİYDİ HAYATIM ANLAM KAZANIYOR VE HERSEYİİ TEKRAR YASIRDUM ORDA O KADAR DERNDİKİ BOGULURKE KURTARAMIYORDUM KENDİMİ ORDA OLANLARI YASIYOR VE YASATIYORYM ADETA...
HAYAT DEDİGİM KELİMEDEN BAHSEDİYORUM ADINI İLK KES DUYMADIGIM AMA TADINI İLK KES ALDIGIM SEYDEN İNSANOGLUNUN ONU GECMEK ONDAN BİŞEYLER KOPARMAK İÇN KENDİNİ VE ONU YENMEK İÇN ÜSTÜNE UGRASLAR VERDİGİ SEYDEN DÜŞÜNMEK BİLE YETMİOR ANLATMIOR HAYTAI BANA YOK DEMEK BİLE COGU ZAMAN İNANDIRICI OLMUYOR BENİM İÇİN YETRLİ GELMİYYOR KENDİMİ KANDIRMAYAA....
ARTIK HERSEY BİTMİŞTİ YASANA HERSEY OLANCASIYLA UNUTULMUS GİBİ GÖRÜNSEDE O YASANANLAR UNUTULACAK GİBİ DEGİLDİ.. YÜREGİM ARTIK HİÇBİRSEY CAGRISTIRMIYORDU KENDİME HERZAMAN DOGRUYU SÖLEMEK İSTEMESEMDE HERSEY GERCEK Bİ SEKLDE ORTADYDI KENDİMİ KANDIRAMAZDIM VE BU GERCKTEN KACAMAZDIMM...
Bu Yazılar Ayşe Gökçayır'a Aittir